İsrail’in Haaretz gazetesinin bahisle ilgili raporlara ait araştırma haberinde, Negev Çölü’ndeki Dimona nükleer reaktörü projesinin, 1961-1973 devrinde sanılanın tersine büyük oranda Alman vergi mükelleflerince finanse edildiği belirtildi.

Haberde, bu finansmanın temelinin, İsrail’in Fransa’dan nükleer reaktör satın almak üzere mutabakatlar yaptığı ve iki ülke ortasındaki nükleer işbirliğinin güçlendiği bir periyotta 1957 yılında atıldığı tabir edildi.

ALMANYA 61-73 ORTASI HER YIL İSRAİL’İ FİNANSE ETTİ!

Almanya ile İsrail ortasındaki güvenlik bağlantılarının, yapılan bâtın görüşmelerle başladığına dikkat çekilen haberde, periyodun Almanya Şansölyesi Konrad Adenauer ile İsrail Başbakanı David Ben-Gurion’un 1960’da ABD’nin New York kentindeki bir görüşmesinin, iki ülke ortasındaki güvenlik ve finansal işbirliğinin gelişmesinde dönüm noktası olduğu vurgulandı.

Haberde, buna bağlı olarak Adenauer hükümetinin, 1961-1973 periyodunda İsrail’e “gizli kanallar” aracılığıyla her yıl fon sağladığı söz edildi.

EİCHMANN’IN İSRAİL’DE YARGI SÜRECİ VE ALMANYA’NIN SAĞLADIĞI ÖDENEK

Haberde, Mayıs 1960’ta, İsrail’in birinci Başbakanı David Ben-Gurion’un Nazi savaş hatalısı Adolf Eichmann’ın İsrail’de yargılanacağını duyurmasıyla Batı Almanya ile varılan “gizli anlaşma” sürecinin, devrin Şansölyesi Konrad Adenauer hükümetinde Hans Globke üzere eski Nazilerin ortaya çıkması dehşetiyle karmaşıklaştığı belirtildi.

Haberde, Globke’nin, kredi ve silah mutabakatlarının, yargı süreci bittikten sonra uygulanacağını İsraillilere iletmesi, Adenauer’un İsrail’e gönderdiği özel bir temsilcinin süreçte Globke’nin isminin geçmemesi için Ben-Gurion’u uyarması üzere adımlar atıldığı kaydedildi.

İSRAİL’E 4 YILDA 630 MİLYON MARK ÖDENDİ!

Almanya’nın bu husustaki baskısı meçhul olsa da o periyot Eichmann’ın yargılanma sürecinde Globke’nin isminin çok az geçtiğine dikkat çekilen haberde, Eichmann’ın davasında karara varılmadan kısa mühlet evvel, Almanya’nın Aralık 1961’de İsrail’e birinci ödemeyi yaptığı aktarıldı. Almanya’daki evraklara nazaran 1961’den 1965’e kadar 629,4 milyon mark kademeli olarak İsrail’e ödendi.

Haberde, Adenauer’un halefi Ludwig Erhard’ın, Mart 1960’taki mutabakatların hükümet tarafından görüşülmediği ve parlamentonun onayını almadığı için bağlayıcı olmadığını belirttiği aktarıldı. Ardından, İsrail’e para transferine ait süreçlerin gözden geçirildiği lakin 1966 ve 1967’de İsrail’e 160’ar milyon mark ve 1973’e kadar uzatılan süreçte ise her yıl 140 milyon mark ödendiği belirtildi.

“Negev merkezli projenin kalkınması” için Almanya’nın sağladığı kredinin fiili uygulamasına ait İsrail kaynaklı evraklar bulunmadığından, Almanya’nın Dimona projesini finanse ettiğinin kesin olarak belirtilemediği kaydedildi.

Ancak haberde, paranın bir kısmı öteki projelerde kullanılmış olsa da tasarruf edilen fonların nükleer reaktörün masraflarını karşılamak için kullanılmış olmasının mümkün olduğu vurgulandı.

ALMANYA’DAN ÖDENEN FONLARIN AMACI

Haberde, Ben-Gurion’un halefi, eski İsrail Başbakanı Levi Eshkol’un 1964’te kapalı bir parti toplantısında, Dimona teşebbüsünün bir modülü olarak görülen İsrail’in füze projesinin yaklaşık 4 yılda maliyetinin 200 ila 250 milyon dolar olabileceğini tabir ettiği aktarıldı.

Öte yandan, Almanya’daki bankadan, İsrail’e ödenen fonların emeline ait açıklama yapılmadığı kaydedilen haberde, Almanya’nın bu fonu sağlama hedefini gizlemesine, Dimona projesini finanse etmesi dışında bir münasebet olmadığı değerlendirmesi yapıldı.

GERİ ÖDEME MECBURİLİĞİ KALDIRILDI

Haberde, toplamda bugün yaklaşık 5 milyar avro pahasındaki fonların Dimona nükleer reaktör projesi kapsamında yürütülen çalışmaların finansmanında kullanıldığı tabir edildi.

Finansmanın, resmi bir muahede yapılmadan, Almanya’nın Frankfurt kentindeki devlet kalkınma bankası aracılığıyla “kimliği belirtilmemiş gelişmekte olan ülkelerle yapılan mutabakatlardan kaynaklanan para transferleri” olarak gösterilerek kapalı formda aktarıldığı kaydedildi.

Haberde, 1989’da yapılan bir mutabakatla geri ödeme zorunluluğunun kaldırıldığı ve bu fonların fiilen hibeye dönüştürüldüğü, İsrail’in nükleer programının değerli kısmının İsrailli vergi mükellefleri ya da özel bağışlar yerine Alman vergi mükelleflerinin kaynakları aracılığıyla finanse edildiği sav edildi.

DOLPHİN SINIFI DENİZALTI FİNANSMANI

Ayrıca 1991’deki Körfez Savaşı’nda Scud füzelerinin ateşlenmesine İsrail’in yansısına “tazminat olarak” Almanya’nın, Tel Aviv için nükleer başlık taşıma kapasitesine sahip olduğu tez edilen Dolphin sınıfı denizaltıların üretilmesini finanse ettiği söz edildi.

Haberde, İsrail’in başka ögelerle birlikte konvansiyonel silah yardımı üzerine kurulu olan ABD ile “özel ilişkilerinin” tersine, Almanya’nın İsrail’in nükleer kapasitesinin kıymetli bir kısmının finansmanını üstlendiğinin söylenebileceği değerlendirmesi yapıldı.

Ayrıca haberde İsrail’in, yıllık bütçesine Almanya’nın takviyesi olmadan nükleer kapasitesinin mali yükünü sırtlanmasının güç olduğu kaydedildi.

Haber7