Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, yıllar evvel ismine sigorta girişi yapılmış olsa bile prim ödemesi ve bordro kaydı bulunmayan vatandaşların, sırf bu dokümana dayanarak emeklilik başlangıç tarihini geri çekemeyeceğine hükmetti.

Karar, emeklilik hesabında fiilî çalışmanın somut kanıtlarla ispatlanması gerektiğini bir sefer daha ortaya koydu. 16 Şubat 1992 tarihinde Çanakkale’de bir şirkette çalışmaya başladığını ileri süren M.R, birebir gün ismine düzenlenen işe giriş bildirgesinin Toplumsal Güvenlik Kurumu’na (SGK) verildiğini belirterek Çanakkale İş Mahkemesinde dava açtı. Davacı, bu tarihin sigorta başlangıcı olarak kabul edilmesini talep etti.

PRİM VE BORDRO ŞART

Davalı SGK ise, kelam konusu periyoda ait prim bildirgesi ve periyot bordrolarının bulunmadığını vurgulayarak, sadece işe giriş bildirgesine dayanılarak 1992 tarihinin sigorta başlangıcı sayılmasının mümkün olmadığını savundu ve davanın reddini istedi. Çanakkale İş Mahkemesi, davacının bir gün de olsa sigortalı olarak çalıştığı kanaatine vararak sigorta başlangıç tarihinin 16 Şubat 1992 olduğuna hükmetti. SGK’nın istinaf başvurusu üzerine belgeyi inceleyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi de lokal mahkeme kararını onadı.

SGK’nın temyiz başvurusu üzerine belge Yargıtay 10. Hukuk Dairesine taşındı. Yüksek Mahkeme, işe giriş bildirgesinin tek başına sigortalılık başlangıcını ispatlamaya kâfi olmadığını belirterek, fiilî çalışmanın açık, somut ve tereddüde yer bırakmayacak biçimde kanıtlanması gerektiğini vurguladı. Yargıtay, evrakta ilgili periyoda ilişkin bordroların bulunmadığına, dinlenen şahidin davacıyı hatırlamadığına, komşu iş yeri araştırmasının yapılmadığına ve çalışmayı doğrulayacak güçlü kanıtların toplanmadığına dikkat çekti. Toplumsal güvenlik davalarında resen araştırma unsurunun geçerli olduğunun altı çizildi.

AYRINTILI İNCELEME İSTENDİ

Bozma münasebetinde; SGK, belediye, zabıta, maliye, meslek odaları ve muhtarlık aracılığıyla davalı iş yerine komşu iş yerlerinin detaylı halde araştırılması gerektiği belirtildi. Uyuşmazlık konusu devirde birebir iş yerinde ya da etrafta çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanlar ile iş yeri sahiplerinin belirlenerek, davacının çalışmasının niteliği ve müddetine ait bilgi ve görgülerine başvurulması istendi. Toplanacak tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesinden sonra karar verilmesi gerektiğine işaret eden Yargıtay, eksik inceleme ve araştırmayla karar kurulmasının metot ve yasaya ters olduğuna hükmetti. Bu münasebetlerle Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesi kararını kaldırdı, birinci derece mahkemesinin kararını bozdu ve belgeyi tekrar karar verilmek üzere lokal mahkemeye gönderdi.

 

Haber7